Διοικητής νοσοκομείου Ημαθίας προς εργαζόμενους: Δουλέψτε απλήρωτοι ή απολύεστε!

Αναδημοσιεύουμε την είδηση από χωρίς άλλα σχόλια. Όσο και να έχουμε συνηθίσει το θράσος της εξουσίας...πάντα η πραγματικότητα θα μας ξεπερνάει. Όχι μόνο ο συγκεκριμένος Διοικητής αφήνει απλήρωτους τους εργαζόμενους, εφαρμόζοντας την πολιτική των μνημονίων και της λιτότητας στα πολιτικά αφεντικά του, αλλά εκβιάζει και τους εργαζόμενους ...μη βρει στο τέλος και κανένα μπελά ο άνθρωπος!

Αν δεν το αντέχει το...άγχος να παραιτηθεί! (Αλήθεια ο ίδιος τα 3.000 + χιλιάρικα του μισθού του τα εισπράττει κανονικά ή υπάρχουν και εκεί δυσκολίες;) 

Με διακοπή της σύμβασης, δηλαδή απόλυση, απείλησε ο διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ημαθίας, Δημήτρης Μαυρογιώργος, τους δέκα επικουρικούς εργαζόμενους στη συγκεκριμένη μονάδα υγείας, αν δεν υπογράψουν υπεύθυνη δήλωση, στην οποία να αναφέρουν ότι δεν θα εγείρουν καμία απαίτηση εναντίον του, αν δεν τους καταβληθούν οι μισθοί εξαιτίας έλλειψης χρημάτων και μέχρι να τακτοποιηθεί το θέμα προς το νοσοκομείο από το υπουργείο Υγείας.

Η εκβιαστική αυτή απαίτηση έχει προκαλέσει σάλο και σοβαρές αντιδράσεις στο χώρο του νοσοκομείου. Σύμφωνα με το Έθνος, μέχρι στιγμής στους δέκα επικουρικούς εργαζόμενους δεν οφείλεται κανένας μισθός, ωστόσο, μετά την κίνηση του διοικητή εκφράζονται φόβοι ότι δε θα τους καταβληθούν οι επόμενοι, τη στιγμή που όλοι τους με δικά τους έξοδα πηγαινοέρχονται καθημερινά στη Βέροια από τη Θεσσαλονίκη, όπου διαμένουν μόνιμα.

Όπως ανέφερε στο Έθνος η Σπυριδούλα Μανασή, επικουρική εργαζόμενη στο Ακτινολογικό Τμήμα της Μονάδας Βέροιας του Νοσοκομείου Ημαθίας, κανένας από τους δέκα δεν υπέκυψε στις απειλές του διοικητή, με συνέπεια να μην έχει υπογράψει κανείς την υπεύθυνη δήλωση.  «Μας απείλησε ότι, αν δεν υπογράψουμε, θα λυθούν οι συμβάσεις μας. Πρόκειται για ξεκάθαρα ρατσιστική συμπεριφορά σε βάρος μας. Η ίδια πληροφορήθηκα από το Οικονομικό Τμήμα του νοσοκομείου ότι υπάρχουν χρήματα για τους μισθούς μας μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου«, σημειώνει.

Η ίδια τονίζει ακόμα ότι οι επικουρικοί εργαζόμενοι είναι αποφασισμένοι να στραφούν και νομικά σε βάρος του διοικητή του νοσοκομείου, προκειμένου να διασφαλίσουν τα δικαιώματά τους, να μη χάσουν τις θέσεις εργασίας τους, αλλά και για να μη δουλεύουν απλήρωτοι. «Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα και δεν είναι καθόλου ευχάριστο για κανέναν. Οι επικουρικοί εργαζόμενοι, ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν και γιατροί, αγωνίζονται για να βγάλουν το μεροκάματο. Στηρίζουν τη λειτουργία του νοσοκομείου με την παροχή των υπηρεσιών τους. Προσωπικά δεν ήμουν μπροστά στη συνάντηση, αλλά επικουρικοί εργαζόμενοι μου μετέφεραν ότι ο διοικητής τους απείλησε ότι, αν δεν υπογράψουν την υπεύθυνη δήλωση θα χάσουν τη δουλειά τους. Ως σωματείο τους συστήσαμε να μην υπογράψει κανένας τη συγκεκριμένη υπεύθυνη δήλωση», αναφέρει στο Έθνος o πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Ημαθίας, Δημήτρης Τσέκας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΝΕΕΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΤΩΝ Υ.ΠΕ.

Παρακάτω το Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Υγείας με τα ονόματα των νέων Διοικητών των Υ.ΠΕ., στη <<δική>> μας, 1η Υ.ΠΕ επιλέγεται ο κ. Π. Στάθης , ο οποίος όπως διαβάζουμε, επαγγελματικά έχει υπάρξει Εκπρόσωπος Τύπου του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας αλλά και Διοικητής της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής μέχρι το 2015. Προς διερεύνηση η σχέση του, αν υπάρχει, με το χώρο της υγείας, όπως άλλωστε αναρωτιούνται πολλοί μαζί με εμάς. 

Πάντως, αν δεν κάνουμε λάθος, δεν έχει υπάρξει ανάλογη περίπτωση που πρώην αξιωματικός της αστυνομίας τοποθετείται επικεφαλής ενός οργανισμού με εντελώς άσχετο αντικείμενο. (Ελπίζουμε οι ευνόητοι συνειρμοί να μη διαμεσολαβούν στην άσκηση της πολιτικής που θα εφαρμόσει η Κυβέρνηση...) 

Πολλές φορές εξάλλου έχουμε τοποθετηθεί λέγοντας ότι τα πρόσωπα μπορεί να είναι λίγο καλύτερα ή λίγο χειρότερα από άλλα, ωστόσο εκείνο που κάνει τη διαφορά είναι η πολιτική που έχουν κληθεί να εφαρμόσουν, αφού προφανώς δεν εφαρμόζει ο καθένας τη δικιά του!

Το σημαντικότερο βέβαια για μας είναι να τονίσουμε για μία ακόμα φορά,πως η Υγεία και η περίθαλψη δεν είναι κι' αυτή ένα εμπορεύσιμο προϊόν, όπως όλα τα άλλα, που πρέπει απλά να τα διαχειριστεί ο καλός (τι θα πει άραγε καλός; και για ποιόν πρέπει να είναι καλός;) διοικητής για να βγάλει το περισσότερο κέρδος όπως πχ τα ζαρζαβατικά στα super markets...

Αντίθετα, είναι δικαίωμα, ανθρώπινο, κερδισμένο από τους εργαζόμενους και τις κοινωνίες. Επίσης είναι και απολύτως απαραίτητο...  Ίσως γι' αυτό οι απόπειρες διαχείρισής της σαν να είναι εμπόρευμα είναι καταστροφικές.

---

ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ; ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ! Μετά το Θριάσιο αστυνομικοί «αναζητούν» γιατρό μέσα σε κλινική.

Άλλο ένα περιστατικό αστυνομικής αυθαιρεσίας σε χώρο δημόσιου νοσοκομείου έλαβε χώρα το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, αυτή τη φορά με «στόχο να αναζητηθεί ειδικευόμενος γιατρός » από τα αστυνομικά όργανα.

Συγκεκριμένα, όπως καταγγέλλει το σωματείο των εργαζομένων στο νοσοκομείο της Αθήνας «Ευαγγελισμός» με επιστολή που απευθύνει στους υπουργούς Υγείας, Δικαιοσύνης, και Προστασίας του Πολίτη, την Κυριακή υπήρξε είσοδος αστυνομικών δυνάμεων στην Ε’ παθολογική κλινική του ιδρύματος, μετά από κλήση συνοδού ασθενή – ανώτατης δικαστού!

   Η ανακοίνωση του σωματείου των εργαζομένων στον «Ευαγγελισμό» αναφέρει:
«Θέλουμε να σας καταγγείλουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το Πρωτοφανές περιστατικό που συνέβη σε Παθολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου μας κατά τις πρωινές ώρες της Κυριακής 18/8/19. Συγγενής ασθενούς – ανώτατη δικαστής, ως ανέφερε – αναζητούσε τον εφημερεύοντα ειδικευόμενο γιατρό του Ε’ Παθολογικού Τμήματος. Τη στιγμή εκείνη ο γιατρός ενημέρωνε τη βάρδια της επόμενης μέρας (παράδοση – παραλαβή).
Θεωρώντας η συγγενής ότι ο γιατρός είχε εγκαταλείψει το Νοσοκομείο, κάλεσε δύο αστυνομικούς να «ψάξουν» τον γιατρό. Φυσικά, ο γιατρός ήταν στη θέση του, όπως ήδη αναφέραμε παραπάνω. Τονίζουμε επίσης, ότι ο εν λόγω γιατρός όλη την προηγούμενη μέρα βρισκόταν συνεχώς στο πλευρό της ασθενούς λόγω της βαρύτητας του προβλήματος της υγείας της.
  Προφανώς κατόπιν τούτου οι αστυνομικοί αποχώρησαν, όμως, δεν παύει το θέμα αυτό να εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς και συζητήσεις μεταξύ των συναδέλφων, όταν μάλιστα είναι γνωστό ότι υπάρχουν συγκεκριμένες υπηρεσίες και διαδικασίες για τυχόν παράπονα ή ερωτήματα. Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, καθώς ανάλογες καταστάσεις έχουμε δει και στο παρελθόν (πχ ΜΑΤ στον Ευαγγελισμό όταν διαμαρτυρηθήκαμε για τα εγκαίνια νέων χειρουργείων, χωρίς να έχει έρθει νέο προσωπικό , ή μεταφορά με χειροπέδες εφημερεύουσας γιατρού από το Αττικό στο αυτόφωρο της Ευελπίδων επειδή ασθενής μπήκε σε ράντζο κ.ά.) αλλά και μόλις προχθές με τον αστυνομικό αυταρχισμό & την απειλή σύλληψης της εφημερεύουσας Ψυχιάτρου -προέδρου της ΟΕΝΓΕ στο Θριάσιο, όταν ζήτησε το αυτονόητο να μην οπλοφορούν ανάμεσα σε ψυχιατρικούς ασθενείς.
   Όλα, παλιότερα & νέα περιστατικά αυταρχισμού κι αστυνομοκρατίας, προφανώς δεν πτοούν τους μαχόμενους υγειονομικούς αλλά αντικειμενικά θέτουν προ των ευθυνών τους την κυβέρνηση και τα αρμόδια υπουργεία. Και αυτές ακριβώς τις ευθύνες σας καλούμε να αναλάβετε άμεσα. Ως υγειονομικοί είναι σίγουρο πως θα συνεχίσουμε να επιτελούμε το δικό μας καθήκον απέναντι στους ασθενείς μας και παράλληλα, θα βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή των αγώνων για αποκλειστικά Δημόσια & Δωρεάν Υγεία χωρίς επιχειρηματική δράση και χωρίς αποκλεισμούς! Ταυτόχρονα δεν πρόκειται να μείνει αναπάντητη οποιαδήποτε απόπειρα τρομοκρατίας, αυταρχισμού και «κοινωνικού αυτοματισμού».

Με το όπλο στην εφημερία της Ψυχιατρικής του Θριασίου! Επίδειξη πυγμής και " ξέρεις ποιός είμαι εγώ;" αστυνομικών εν μέσω ψυχικά ασθενών, σε μέρα εφημερίας!.

Επιστολή διαμαρτυρίας των Νοσοκομειακών Γιατρών σε Κικίλια -Χρυσοχοΐδη για το περιστατικό με το όπλο στο Θριάσιο!

Σάλος έχει προκληθεί στους νοσοκομειακούς κύκλους από το επεισόδιο στο Θριάσιο Νοσοκομείο, όπου αστυνομικός μπήκε οπλοφορώντας στη ψυχιατρική κλινική. Μάλιστα όταν η γιατρός που εφημέρευε του ζήτησε να το απομακρύνει εκείνος έσπευσε να καλέσει άλλους πέντε αστυνομικούς προκειμένου να τη συλλάβουν. 

 Η Ομοσπονδία των Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ) επισημαίνει σε επιστολή της προς τους υπουργούς Κικίλιας και Χρυσοχοΐδη ότι η σχετική νομοθεσία προβλέπει πως οι αστυνομικοί φρουροί κρατουμένων ασθενών πρέπει να εισέρχονται άοπλοι σε ειδικές μονάδες. 

 «Καταγγέλλουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την τραμπούκικη, αυταρχική συμπεριφορά αστυνομικών φρουρών και ανδρών της ομάδας ΔΙΑΣ ενάντια στη συνάδελφο ψυχίατρο και πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, Αφροδίτης Ρέτζιου. 

Το Σάββατο 17 Αυγούστου η εφημερεύουσα συνάδελφος ζήτησε από αστυνομικό φρουρό κρατούμενου ασθενούς να μην οπλοφορεί μέσα στην ψυχιατρική κλινική του Θριάσιου νοσοκομείου στην οποία νοσηλεύονται 34 ασθενείς, γιατί αυτό εγκυμονεί κινδύνους για την ασφάλεια των ασθενών. Όπως η σχετική νομοθεσία (ΠΔ 215/2006 – ΦΕΚ 217/Α’/12.10.2006) προβλέπει , οι αστυνομικοί φρουροί κρατουμένων ασθενών πρέπει να εισέρχονται άοπλοι σε ειδικές μονάδες (όπως αυτονόητα είναι οι ψυχιατρικές πτέρυγες). Είναι άλλωστε νωπό το περιστατικό που συνέβη στη γενική εφημερία του νοσοκομείου του Ρίου, όταν 28χρονος ασθενής άρπαξε το όπλο από τον αστυνομικό που τον συνόδευε και αυτοκτόνησε.

 Σε μία προσπάθεια επίδειξη πυγμής και εκφοβισμού ο αστυνομικός της είπε: “ξέρεις ποιος είμαι εγώ;”, “δώσε μου τα στοιχεία σου”. Όταν εκείνη αρνήθηκε, κάλεσε ενισχύσεις από την ομάδα ΔΙΑΣ και σε χρόνο dt εισέβαλαν στην Ψυχιατρική Κλινική 5 ένστολοι, ένοπλοι της ομάδας ΔΙΑΣ, περικύκλωσαν κυριολεκτικά τη συνάδελφο ,την απείλησαν ότι θα τη συλλάβουν και θα την οδηγήσουν στο αυτόφωρο (την ώρα της εφημερίας της) για “απείθεια κατά της αρχής” αφού δεν έδωσε τα στοιχεία της στον αστυνομικό φρουρό. Κάποιοι μάλιστα κραύγαζαν “περάστε της χειροπέδες τώρα” !!! 

Μετά την επιμονή της συναδέλφου και την παρέμβαση της διοίκησης του “Θριάσιου” νοσοκομείου, η ομάδα των αστυνομικών υποχώρησε, καταγράφοντας το περιστατικό στο αστυνομικό δελτίο. Σε κάθε περίπτωση, η “επιχείρηση” σύλληψης της ιατρού αποτελεί ακραία περίπτωση αστυνομικής αυθαιρεσίας και υπέρβασης καθήκοντος .Αυτό το απαράδεκτο συμβάν δεν είναι μεμονωμένο. Έχουμε καταγγείλει και στο παρελθόν παρόμοιες πρακτικές αστυνομικών που απειλούν συναδέλφους, παρεμβαίνουν στο έργο τους, τους εξαναγκάζουν να εξετάσουν ασθενείς παρουσία ενστόλων. 

 Τέτοιες βαθιά αντιδραστικές μέθοδοι δεν πρόκειται να μείνουν αναπάντητες. Δεν περιμένουμε από τις δυνάμεις καταστολής να κατανοήσουν τι μπορεί να προκαλέσει σε ψυχικά ασθενείς ακόμα και η θέα τόσο των αστυνομικών στολών όσο και όπλων. Ένα όμως είναι βέβαιο. Η σημερινή κυβέρνηση παίρνοντας τη σκυτάλη από την προηγούμενη θα συνεχίσει να πατάσσει την “ανομία”. Μετά τις απεργίες και τις διαδηλώσεις σειρά έχουν τα νοσοκομεία». 

 Η ΟΕΝΓΕ δηλώνει πως με αφορμή το συγκεκριμένο συμβάν θα προβεί σε όλες τις αναγκαίες συνδικαλιστικές και νομικές ενέργειες ώστε να μπει τέρμα σε τέτοια απαράδεκτα κρούσματα αστυνομικής αυθαιρεσίας ενάντια στους μαχόμενους υγειονομικούς, όπως σημειώνει.

Από το Health report

Αφόρητες συνθήκες εργασίας καταγγέλλουν εργαζόμενοι στα πλυντήρια του Ευαγγελισμού

Οι εργαζόμενοι των πλυντηρίων στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» καταγγέλλουν μέσω του σωματείου τους τις συνθήκες εργασίας στα πλυντήρια. Κάνουν λόγο για εργασία σε θερμοκρασίες άνω των 42 ° C, για προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζουν εξαιτίας της εργασίας τους αλλά και εργασία συναδέλφου τους σε κατάσταση προχωρημένης εγκυμοσύνης.

Καταγγελία για αφόρητες συνθήκες εργασίας δημοσιεύουν οι εργαζόμενοι των πλυντηρίων του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Συμφωνα με το σωματείο τους, αναγκάζονται να εργαστούν σε συνθήκες με θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών κελσίου και με μεγάλη υγρασία. Ακόμα καταγγέλλουν ότι πολλοί συνάδελφοί τους έχουν παρουσιάσει προβλή,ατα υγείας, όπψς καρδιολογικά, ενώ έχει υπάρξει και περίπτωση που εργαζόμενη δούλευε ενώ βρισκόταν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του σωματείου τους «τα θερμόμετρα που υπάρχουν στο χώρο έχουν καταγράψει θερμοκρασίες άνω των 42 ° C και επιπλέον, ήδη είναι γνωστό ότι προσωπικό που υπηρετεί στο χώρο έχει διαγνωστεί με προβλήματα υγείας (πχ καρδιολογικά), αλλά και σε κατάσταση προχωρημένης εγκυμοσύνης, οι οποίοι σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της Επιθεώρησης Εργασίας εξαιρούνται υποχρεωτικά από βαριές εργασίες».

Επιπλεόν όπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι «οι μονάδες κλιματισμού που υπάρχουν στο χώρο προφανώς δεν επαρκούν να καλύψουν τις ανάγκες, αφού πρόκειται για χώρο ψηλοτάβανο με εμβαδό πολλών τετραγωνικών μέτρων με εγκατεστημένες πολλές συσκευές (μεγάλα πλυντήρια, στεγνωτήρια, σιδερωτήρια κλπ) που εκπέμπουν συνεχώς θερμότητα, αλλά και ιδιαίτερα αυξημένη υγρασία».

Με την καταγγελία του το σωματείο, ζητά από τη διεύθυνση του νοσοκομείου:

• να εγκατασταθεί σύγχρονο σύστημα αφύγρανσης και εξαερισμού που να ανταποκρίνεται τόσο στις ανάγκες της συγκεκριμένης εργασίας αλλά και στις απαιτήσεις του χώρου των πλυντηρίων
• να ενισχυθεί το πόστο των πλυντηρίων με νέο προσωπικό, να κατασκευαστεί ξεχωριστός χώρος διαλείμματος καθώς και να διακόπτεται η εργασία όταν η θερμοκρασία στον χώρο ξεπερνάει τους 37 ° C
• άμεση αλλαγή καθηκόντων όλων των μελών του προσωπικού που έχουν παρουσιάσει προβλήματα υγείας ή βρίσκονται σε περίοδο εγκυμοσύνης.

• να απελευθερωθεί ο χώρος των πλυντηρίων από τον τεράστιο όγκο του ήδη πλυμένου χειμερινού ιματισμού
• να προκήρυχθεί και να προσληφθεί με ταχύτατες διαδικασίες – λόγω και ειδικών επιτακτικών αναγκών δημοσίου συμφέροντος – τουλάχιστον ένας γιατρός εργασίας ενταγμένος στο ΕΣΥ
• καθώς και δύο μόνιμοι τεχνικοί ασφαλείας.

15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΞΑΝΑ: ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΆ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! 

Η μορφή της Παναγίας για τους Χριστιανούς, έχει συνδεθεί με τις βασανισμένες μανάδες όλου του κόσμου, άλλωστε, κατά την παράδοση ίδιο ήταν και το δικό της βάσανο! 

θελήσαμε να ευχηθούμε τα χρόνια πολλά για την ημέρα με τις δύο παρακάτω φωτογραφίες.

από τη μικρασιατική καταστροφή η μία, από τη βομβαρδισμένη Συρία η άλλη.

Μάνα και η Παναγία, για το άδικο βάσανο του παιδιού της πόνεσε η ψυχή της, που προξένησαν οι ισχυροί του δικού της κόσμου. 'Όποιο θεό και αν προσκυνούν οι υποκριτές φονιάδες των λαών θα είναι πάντα υπεύθυνοι για το δράμα όλων των μανάδων και των λαών αυτού του κόσμου.  

Ας μην το αφήσουμε να συνεχίζεται, ας μην περιμένουμε τη λύτρωση στην άλλη ζωή. Να ενώσουμε τη δύναμή μας, να τους σταματήσουμε. Να σταματήσουμε το δράμα!

...Και πάλι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Κάθε μάνα και μια Παναγιά για όλους μας! Η φωτό αριστερά από τη Μικρασιατική καταστροφή, δεξιά από τη βομβαρδισμένη Συρία.

Ποιος κρατάει στα νοσοκομεία τους εργολάβους;

Σημ. Με προσοχή διαβάσαμε την ανακοίνωση των συναδέλφων από το Αττικό...γιατί όλο και κάτι μας θυμίζει!
Ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων Αττικού Νοσοκομείου

Ο εμπαιγμός με την τύχη της εργολαβίας καθαριότητας στο νοσοκομείο ΑΤΤΙΚΟ έχει και τα όρια του. Πάνω από τρία χρόνια κρατάει το σήριαλ με τίτλο «φεύγει δεν φεύγει ο εργολάβος» και τα επεισόδια του συνεχίζονται.

Συγκεκριμένα: Παρά τις τέσσερις (4) !!! νομοθετικές ρυθμίσεις της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη σαφέστατη γνωμάτευση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ότι το Ελληνικό δημόσιο δικαιούται να εκδιώξει τους εργολάβους από τις υπηρεσίες του «ειδικά στο βαθμό που υπάρχει δημοσιονομικό όφελος», παρά την επικύρωση αυτής της απόφασης από το ΣτΕ και από το αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο (η οποία μάλιστα έχει καθαρογραφεί επίσημα!), παρά τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό από το ΔΣ του νοσοκομείου για την προμήθεια υλικών, εξοπλισμού και μισθοδοσίας με το νέο καθεστώς των συμβάσεων ορισμένου χρόνου ΚΑΙ ΠΑΡΑ την ολοκλήρωση εδώ και δύο χρόνια της διαδικασίας πρόσληψης για την υπογραφή των νέων συμβάσεων από τον ΑΣΕΠ, ο εργολάβος είναι ακόμα εδώ!

Όλοι δηλώνουν ότι «δεν ξέρουν», «θα δούμε» κλπ. Η διοίκηση ισχυρίζεται ότι δεν έχει εντολές από το υπουργείο (τι εντολή χρειάζεται αλήθεια αφού υπάρχει και νόμος και δικαστικές αποφάσεις;), το Υπουργείο Υγείας σιωπά και δεν παρεμβαίνει, και φυσικά οι εργολάβοι ζουν και βασιλεύουν.

Ποιοι τελικά έχουν συμφέρον να παραμείνουν οι εργολάβοι στα δημόσια νοσοκομεία; Ποιοι έχουν συμφέρον να διατηρούν αυτό το σύγχρονο δουλεμπόριο και να αναπαράγουν τις άθλιες «εργολαβικές», εργασιακές σχέσεις ακόμα και σε βάρος του δημοσίου; Γιατί όταν ένας οποιοσδήποτε εργολάβος προσφύγει στη δικαιοσύνη με ασφαλιστικά μέτρα το αίτημα του γίνεται αστραπιαία αποδεκτό ενώ όταν πρόκειται για το δημόσιο συμφέρον και τα εργασιακά δικαιώματα η κωλυσιεργία είναι προκλητικά σκανδαλώδης;

Να σταματήσει το μπαλάκι μεταξύ διοίκησης και υπουργείου για το θέμα αυτό πάνω στις πλάτες των συναδέλφων μας στην καθαριότητα. Έξω οι εργολάβοι από τα νοσοκομεία. Μόνιμη και σταθερή δουλειά με ίσα δικαιώματα για όλους.

Αν δεν βρεθεί άμεσα λύση, το σωματείο μας θα προχωρήσει σε δυναμικές κινητοποιήσεις, σε συντονισμό με άλλους μαζικούς φορείς που αντιμετωπίζουν αντίστοιχο πρόβλημα.

Το Διοικητικό Συμβούλιο

Συνάντηση Κικίλια - ΠΟΕΔΗΝ...Τελικά τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις, ακόμα και στις συναντήσεις κορυφής!

Προχτές 31 Ιούλη, ο νέος Υπουργός Υγείας κ. Κικίλιας, ζήτησε και συναντήθηκε με την ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ. Αν ισχύουν οι πληροφορίες που κυκλοφορούν, το κύριο ζήτημα που έθεσε η ΠΟΕΔΗΝ, ήταν η αντικατάσταση των Διοικήσεων...προς αποκατάσταση των αδικιών!
Οι απλήρωτοι εργαζόμενοι, εργολαβικοί και συμβασιούχοι, οι τραγικές ελλείψεις προσωπικού στα Νοσοκομεία, η ταλαιπωρία εκατομμυρίων ανθρώπων από το σύστημα υγείας και τόσα ΔΕΝ αποτέλεσαν το κύριο θέμα της συνάντησης.
Βεβαίως, το σχετικό δελτίο τύπου που εξέδωσε η ΠΟΕΔΗΝ για τη συνάντηση, αναφέρεται σε πολλά από τα φλέγοντα ζητήματα της περίθαλψης, ωστόσο, λίγο παρακάτω, στο σημείο που αναφέρεται στις απαντήσεις του Υπουργού, δεν προκύπτει απολύτως τίποτα! Πέρα από "το σκέφτομαι", "θα δούμε" και θα "ακολουθήσω το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας" , τίποτα ουσιαστικό δεν "βγήκε" από αυτή τη συνάντηση.
Όπως φαίνεται, ήταν μια συνάντηση, στα πλαίσια στελεχών και παραγόντων, "εταίρων" που μπορεί να είχε κοινωνικό, επικοινωνιακό κλπ ενδιαφέρον, αλλά αμφιβάλουμε αν στην ουσία τους αφορούσε τους εργαζόμενους και τα προβλήματά τους.
Τέτοιες συναντήσεις είναι αναμενόμενες, όσο οι εργαζόμενοι έχουν "αναθέσει" τον αγώνα τους σε ηγεσίες που θεωρούν πως το να συναγελάζονται, να προτείνουν λύσεις (σε εχθρικές, εναντίον μας πολιτικές!), να είναι θεσμικοί συνομιλητές με την κάθε φορά πολιτική ηγεσία, είναι συνδικαλιστική απαίτηση! Το γεγονός ότι άλλες φορές , ανάλογα τους συσχετισμούς, ξεκατινιάζονται στα κανάλια, χωρίς ουσία ή συζητούν μεταξύ "τύρου και αχλαδίου" δεν αλλάζει το αποτέλεσμα που είναι η απογοήτευση, η απομαζικοποίηση της οργάνωσης και της αντίστασης των εργαζομένων. Άλλωστε κανένα κίνημα δεν αναπτύχθηκε ούτε τότε που ...μοίραζαν φασολάδα έξω από το Υπουργείο, ούτε θα αναπτυχθεί και τώρα...με την ευγένεια και τη σοβαρότητα απέναντι στη νέα κατάσταση.
Η κατάληξη όλων αυτών, είναι να βρισκόμαστε συνεχώς σε χειρότερη θέση, να χάνουμε όλο και περισσότερα δικαιώματα - που δεν είναι πολυτέλεια όπως προσπαθούν να μας πείσουν, να χειροτερεύουν όχι μόνο οι δικοί μας όροι ζωής, αλλά να συμπαρασύρονται προς τα κάτω και οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα που μάλιστα τους χρησιμοποιούν ως φόβητρο και μας βάζουν έντεχνα σε αντιπαράθεση.
Μέσα σ' αυτό το περιβάλλον της καθώς πρέπει "ακινησίας" είναι ευνόητο οι εργαζόμενοι να είναι ακινητοποιημένοι, να νοιώθουν αφοπλισμένοι απέναντι στην επίθεση που δέχονται. Να καταλαβαίνουν από τη μία, ότι το παιχνίδι είναι στημένο, ότι οι εκπρόσωποί τους είναι πολύ μακριά από τα δικά τους προβλήματα και τις ανάγκες, και από την άλλη να μην τους δίνεται η δυνατότητα να αναπτύξουν τους δικούς τους ουσιαστικούς, πραγματικούς και όχι εικονικούς και δι' αντιπροσώπων αγώνες. Σε πείσμα των ΜΜΕ που μας έχουν πείσει πως όλοι είμαστε αδαείς και ανίκανοι ενώ απομένει μόνο η υψηλή πολιτική τύπου "Harvard", η ιστορία δείχνει πως μόνο οι μαζικοί, πολύμορφοι πεισματικοί αγώνες των εργαζομένων μπορούν να δώσουν λύσεις, μικρές ή μεγάλες στις πραγματικές τους ανάγκες.
Δεν αμφισβητούμε - αλίμονο πως θα μπορούσαμε!, την υψηλή ή real πολιτική (άσχετα που πολλοί εκπρόσωποί της είναι κοινοί λωποδύτες...). Είναι αποτελεσματική, αλλά μόνο για τα συμφέροντα του εργοδότη, στο επίπεδο των εργαζομένων και γενικότερα του κεφαλαίου και του συστήματος στο επίπεδο της κοινωνίας.
Είναι όμως τελείως αποτυχημένη, ανατρέπεται και ματαιώνεται, όταν προσπαθεί να εφαρμοστεί σε κοινωνίες με ισχυρό διεκδικητικό κίνημα, μέσα σε περιβάλλον κινητοποίησης του λαού και των εργαζομένων.
Γι' αυτό χρειαζόμαστε ένα συνδικαλιστικό κίνημα που θα καλλιεργεί αυτές τις αξίες, θα καλύπτει αυτές τις ανάγκες και κυρίως θα βάζει τους εργαζόμενους πρωταγωνιστές σε πραγματικούς αγώνες.
...Ξεμακρύναμε λίγο από το πλαίσιο μιας απλής αναφοράς σε κάποια τυπική συνάντηση Υπουργού - συνδικαλιστικής ηγεσίας, που μάλιστα δεν είχε και ειδήσεις, αλλά τελικά υπάρχει αιτία ακόμα και στο τίποτα! Αυτήν επιχειρήσαμε να ψηλαφίσουμε!
Καλό ΣΚ!

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΚΑΙ Η...ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ.

Είναι είδηση, κι ας είναι Αύγουστος! Η νέα ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, όπως δείχνουν τα νέα που κυκλοφορούν, έχει ξεκινήσει ένα Μαραθώνιο επαφών και...εκτίμησης της κατάστασης. Μαζεύει στοιχεία για την κατάσταση και τις ελλείψεις των Νοσοκομείων, ερευνά την κακοδιοίκηση, εξετάζει τη χορήγηση φαρμάκων, αλλάζει το ΚΕΣΥ, επισκέψεις κορυφής  σε ΙΣΑ και αλλού κλπ.
Για να μην αδικήσουμε όμως κανέναν, η γενική εικόνα είναι πως σε κάθε κυβερνητική αλλαγή, ξεκινούν νέοι σχεδιασμοί και ...εκτιμούν την κατάσταση που παρέλαβαν από τους προηγούμενους! (Λες και ήρθαν στη χώρα χτες, λες και δεν ήταν οι ίδιοι ή οι άνθρωποί τους που κυκλοφορούσαν, με θεσμικό ή μη ρόλο στους ίδιους υπουργικούς διαδρόμους, λες και δεν έχουν ολόκληρο σύστημα να τους εξυπηρετεί, απ' όποια θέση εξουσίας και αν είναι.)
Όλοι πάντως ξέρουμε πως σε κάθε αλλαγή φρουράς, χρειάζεται χρόνος. Όσο για τις πολιτικές επιλογές, αυτές ήδη υπάρχουν. Εφαρμόζονται, τροποποιούνται ή ακυρώνονται μόνο κάτω από την πίεση της πραγματικότητας. 
Η πρώτη πραγματικότητα είναι πως ο χρόνος μεταξύ των αλλαγών...καρέκλας, τους χρειάζονται για να (ξανά) στήσουν τον αποκλειστικά  δικό τους μηχανισμό, να οργανώσουν την εφαρμογή της πολιτικής που κάθε φορά επιχειρεί να στριμώξει ακόμα περισσότερο τους εργαζόμενους και το λαό, ειδικά σε περιόδους υποχώρησης του κινήματος.
Αν μάλιστα συνειδητοποιήσουμε πως (στην περίπτωσή μας), όλες οι πολιτικές στην περίθαλψη, το τελευταίο μεγάλο (και σκοτεινό) διάστημα στοχεύουν σε μειούμενη μέχρι μηδενισμού συμμετοχή του κράτους, αύξηση ατομικής δαπάνης του ασφαλισμένου, μοίρασμα της πίτας στους εμπόρους της υγείας και πέταγμα στο δρόμο της αρρώστιας και της αδιαφορίας όσων είναι στις παρυφές της κοινωνίας (άνεργοι, συνταξιούχοι, πρόσφυγες κλπ), η πραγματικότητα, για την οποία συζητάμε, ουσιαστικά δεν έχει περιθώρια διαμόρφωσης άλλα από εκείνα που καθορίζουν η αντίσταση και η διεκδίκηση του κινήματος των εργαζομένων. Τα δε αποτελέσματα, είναι ανάλογα της έντασης και του δυναμισμού του.
Η άλλη, εξίσου κρίσιμη πραγματικότητα, είναι πως ακόμα και όταν φιγουράρουν για κυρίαρχοι, ακόμα και όταν οι εργαζόμενοι , με την κύρια ευθύνη των συνδικαλιστικών ηγεσιών (που περιορίζουν πχ τις διεκδικήσεις σε αποπροσανατολιστικές προσφυγές στα δικαστήρια), είναι αποσυγκροτημένοι, απογοητευμένοι και στριμωγμένοι στη γωνία,  αποτελούν πάντα τον κρίσιμο αντίπαλο που μπορεί να διεκδικήσει, να συγκρουστεί και να ανατρέψει πολιτικές. Αυτό φοβούνται περισσότεροι οι κάθε φορά κυβερνώντες, γι' αυτό και φροντίζουν πρώτα απ' όλα να συκοφαντήσουν, να διασπάσουν και να ελέγξουν ακόμα και θεσμικά το εργατικό κίνημα (πχ ο αντι- απεργιακός νόμος - σε περίοδο μάλιστα που δε γίνονται απεργίες!).
Τέλος, η τρίτη κρίσιμη πραγματικότητα, είναι πως η μόνη ρεαλιστική, αντικειμενική δυνατότητα
για τους εργαζόμενους διαχρονικά, είναι να ξεπεράσουν την ήττα, την απογοήτευση, ακόμα και τις ίδιες της ηγεσίες τους  και να διεκδικήσουν τη ζωή και τη δουλειά τους. Να την υπερασπίσουν από ένα σύστημα που βλέπει - για να το γενικεύσουμε - στην εξαθλίωση των πολλών, τον πλουτισμό και την καλοπέραση των λίγων.
Γιατί...λεφτά υπάρχουν (δεν είναι δικό μας αυτό), επειδή τους αφήνουμε να πλουτίζουν στην πλάτη μας. Και όσο γρηγορότερα το συνειδητοποιήσουμε τόσο το καλύτερο (Αυτό είναι δικό μας!)

Με αυτές τις σκέψεις, και εμείς, Σωματείο και Εργαζόμενοι του Α. Φλέμιγκ, δεν ξεχνάμε τίποτα από το παρελθόν, δεν κάνουμε πίσω σε τίποτα στο μέλλον. Το δρόμο τον ξέρουμε, τη γειτονιά μας και το λαό της περιοχής μας τον ξέρουμε - και μας ξέρει. Τους 4.500 ανθρώπους που έρχονται κάθε χρόνο μήνα στο Νοσοκομείο, επίσης τους γνωρίζουμε και μας γνωρίζουν. 
Μ' ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΦΟΔΙΑ ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ.

Η ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ!

Καιρό τώρα διαμαρτύρονται οι συνάδελφοι στο Σισμανόγλειο, για την απόφαση της Διοίκησης να συνταγογραφεί το νοσηλευτικό προσωπικό, αντί για τους γιατρούς. Πρόκειται για μια απαράδεκτη πρακτική που όχι μόνο φορτώνει άλλη μια δουλειά στους νοσηλευτές, αλλά είναι και παράνομη, αφού ο γιατρός εκτός από την ηθική έχει και την ξεκάθαρη νομική υποχρέωση χορήγησης των φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένης και της ευθύνης διαφύλαξης του απορρήτου των προσωπικών δεδομένων των ασθενών.
Η δικαιολογία ότι πρόκειται τάχα για "παραγγελία" φαρμάκων και όχι για συνταγογράφιση προκειμένου να παρακαμφθεί ουσιαστικά η νόμιμη διαδικασία δεν πατάει πουθενά, καθώς το φαρμακείο του Νοσοκομείου ακολουθεί και αυτό ατομική συνταγογράφιση που όπως όλες οι άλλες είναι ιατρική υποχρέωση. (Οι "σύμβουλοι" της Διοίκησης που πρότειναν αυτή τη "παράκαμψη" κατάφεραν να την εκθέσουν άλλη μία φορά στα μάτια των εργαζομένων...)
Βεβαίως η ουσία της υπόθεσης αυτής, εκτός από την τυπική και νομική της πλευρά, έχει μεγάλη πρακτική βάση:   Η συνταγογράφηση είναι ένα πρόσθετο - χρονοβόρο καθήκον που σε συνθήκες έλλειψης και εξουθένωσης προσωπικού γίνεται δυσβάσταχτο. (Στις ημέρες εφημερίας, συνήθως την πληρώνουν οι ασθενείς, αφού μέσα στον πανικό δεν βρίσκεται συνήθως γιατρός να τους γράψει τα φάρμακα που υποχρεώνονται να πληρώνουν από την τσέπη τους στο φαρμακείο .)
Στην περίπτωση των νοσηλευομένων όμως, αυτό δε μπορεί να γίνει και ένα μέρος των γιατρών, προκειμένου να ξεφορτωθούν ένα χρονοβόρο κομμάτι της  δουλειάς τους, αντί να διαφυλάξουν την υποχρέωσή τους της συνταγογράφισης για τους  λόγους που περιγράψαμε παραπάνω, προσπαθούν να συντηρήσουν και να επεκτείνουν το παράνομο καθεστώς να συνταγογραφούν οι νοσηλευτές - αντί γι' αυτούς!!!
Γι' αυτό και οι εργαζόμενοι δεν μπορούμε να αποδεχτούμε μια διαδικασία που δεν είναι μόνο παράνομη και αντιδεοντολογική, αλλά και χοντρά αντισυναδελφική. (Προφανώς και δε μιλάμε για το σύνολο των γιατρών αλλά για μια κεντρική κατεύθυνση που εκπορεύεται από συγκεκριμένη "πηγή" και επιχειρεί να δημιουργήσει καθεστώς, αντί να στρέψει την όποια επιρροή της στην πραγματική λύση του προβλήματος).
Το ότι σ' ένα ιατροκεντρικό σύστημα, που επιπλέον υποφέρει από τεράστιες ελλείψεις, σ' ένα σύστημα που θέλουν να το απαξιώσουν προκειμένου τα "φιλέτα" του να πάνε στον ιδιωτικό τομέα  τέτοιες συμπεριφορές είναι συχνές, με πρώτο και άμεσο "θύμα" το  νοσηλευτικό προσωπικό, δε σημαίνει πως πρέπει να τις αποδεχτούμε κι' όλας σαν αναγκαίο κακό!
Όσο για τις αντιδράσεις, είναι λογικό να εκδηλώνονται, τόσο περισσότερο όσο τα βάρη συνεχίζουν να φορτώνονται στα γνωστά "γαϊδούρια" που δεν αντέχουν άλλο.
Στην περίπτωση του Σισμανογλείου, για την οποία έχουν αποστείλει εξώδικα η ΠΟΕΔΗΝ και η ΕΝΕ στη Διοίκηση, ζητώντας να ανακληθεί η παράνομη εντολή της στους νοσηλευτές να συνταγογραφούν, όπως καταγγέλλει η παράταξη "Νέα Πορεία" ορισμένες δυνάμεις του Σωματείου που έχουν και την πλειοψηφία των συμβούλων, αποφεύγουν να συνεδριάσουν και να πάρουν ξεκάθαρη θέση υπέρ των νοσηλευτών.Η εμπειρία (κυρίως) από τις ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά και απ' όπου αλλού, λέει πως οι μικροπολιτικοί ελιγμοί και οι "κατά περίπτωση" αγώνες, μόνο κακό κάνουν στο κίνημα των εργαζομένων.  Βεβαίως και δεν είναι στις προθέσεις μας να εμπλακούμε στα εσωτερικά ζητήματα των συναδέλφων. Επισημαίνουμε απλά την κατάσταση αναφέροντας και τις πηγές της πληροφόρησής μας, γιατί θεωρούμε πως σ' αυτές τις περιπτώσεις το κριτήριο είναι ένα και απλό: Είναι το αίτημα δίκαιο και υπέρ των εργαζόμενων; Αν είναι, πρέπει να στηριχτεί με ξεκάθαρο τρόπο, με αγωνιστικές, ενωτικές, δυναμικές κινητοποιήσεις (που δεν μπορούν να αντικατασταθούν από "εξώδικα"). Οποιαδήποτε άλλη αντιμετώπιση μόνο κακό κάνει. Και εδώ είναι φανερό ότι οι εργαζόμενοι έχουν δίκιο, το αίτημά τους πρέπει να είναι και αίτημα όλων και κυρίως πρέπει να στηριχτούν και να το παλέψουν.

Τέλος σε δώρα και επιδόματα δημοσίων υπαλλήλων από το ΣτΕ - Το σκεπτικό της απόφασης!

Αντιγράφουμε την είδηση και την περιεκτικότατη αναφορά από την ΕΦΣΥΝ. Το εντυπωσιακό, όπως θα διαβάσετε είναι το σκεπτικό της απόρριψης, που ούτε λίγο ούτε πολύ λέει πως οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να ζήσουν με το μισθό που παίρνουν, ενώ οι ιδιωτικοί όχι! Βέβαια τα στοιχεία που παραθέτει το άρθρο παρακάτω, αλλά και η τσέπη μας λέει πως δεν είναι καθόλου έτσι! Όμως ακόμα και έτσι να ήταν, το ανώτατο δικαστήριο μας λέει πως πρέπει να είμαστε όλοι ισότιμοι στη φτώχεια και στην εξαθλίωση! Αντί να έχουμε όλοι οι εργαζόμενοι αξιοπρεπείς μισθούς καλούμαστε να ανεχτούμε την εκμετάλλευση...απ' όπου κι' αν προέρχεται. 

Δυστυχώς επιβεβαιωνόμαστε και με το νόμο(!!!), όταν λέμε πως ο κοινωνικός αυτοματισμός, η αντιπαράθεση και ο διαχωρισμός των εργαζομένων μας οδηγεί όλους προς τα κάτω, όσο το κεφάλαιο πλουτίζει από τα χαμηλά μεροκάματα, από τα δώρα και τις άδειες που δε δίνει, από τους απλήρωτους εργαζόμενους...

Επιβεβαιωνόμαστε ακόμα όταν λέμε πως τα δικαστήρια, στα κρίσιμα για τη ζωή μας ζητήματα δεν πρόκειται να είναι υπέρ μας, αλλά υπέρ του συστήματος που στηρίζουν και τα στηρίζει - Γιατί αν καταλάβατε, δε συζητάμε για το ύψος του δικού τους μισθού, αλλά για το...βάθος του δικού μας!

ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ ΜΑΣ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ! 

---

Οριστικό φρένο στον 13ο και τον 14ο μισθό, όπως και το επίδομα αδείας για τους δημοσίους υπαλλήλους έδωσε η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκρινε ότι η κατάργηση είναι συμβατή με το Σύνταγμα και επιβεβλημένη.

Ειδικότερα, η πλειοψηφία αποφάνθηκε ότι ο βασικός μισθός στο Δημόσιο που κυμαίνεται από τα 780 ευρώ έως και τα 1.092 ευρώ εξασφαλίζει «αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, τόσο σε σχέση με όσους διαβιούσαν στα όρια της φτώχειας, όσο και με όσους απασχολούνταν στον ιδιωτικό τομέα με τον κατώτατο βασικό μισθό και ημερομίσθιο».

Η ολομέλεια του ΣτΕ εξέφρασε εντελώς αντίθετη άποψη από αυτή της επταμελούς σύνθεσης του ΣΤ΄ Τμήματος του ΣτΕ, που είχαν κρίνει αντισυνταγματικές τις περικοπές των τριών επιδομάτων-δώρων, που έγιναν με το νόμο 4093/2012 και ειδικότερα ότι η κατάργηση των δώρων-επιδομάτων αντίκειται στα άρθρα 25 και 4 του Συντάγματος και τις απορρέουσες από αυτά αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας.

Σήμερα η πρόεδρος η Αικατερίνη Σακελλαροπούλου και εισηγητές οι σύμβουλοι Επικρατείας, Ελένη Παπαδημητρίου και Ιωάννης Σπερελάκης με μια σειρά αποφάσεών της (1307-1316/2019) έκρινε κατά πλειοψηφία (μειοψήφησαν 2 αντιπρόεδροι και 4 σύμβουλοι Επικρατείας) μεταξύ των άλλων, ότι η κατάργηση των τριών επιδομάτων «τεκμηριώνεται επαρκώς» και δεν παρίσταται απρόσφορο μέτρο, και μάλιστα προδήλως, για «την επίτευξη των επιδιωκόμενων σκοπών, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν ήταν αναγκαίο, δεδομένου ότι με αυτό το μέτρο, το οποίο εφαρμόζεται γενικά σε όλους τους μισθωτούς του δημόσιου τομέα, γίνεται προσπάθεια εξοικονόμησης και περιορισμού των διογκωμένων δαπανών της γενικής κυβέρνησης, η οποία υπαγορεύεται από επιταγές της Ε.Ε. για μείωση του υπερβολικού δημοσίου ελλείμματος».

Ακόμη, η ολομέλεια του ΣτΕ, έκρινε πως «κατά τη λήψη του επίμαχου μέτρου», ο νομοθέτης «είχε πλήρη επίγνωση, όχι μόνο του εν γένει επιπέδου διαβίωσης του πληθυσμού της χώρας, αλλά και ειδικά του επιπέδου διαβίωσης των δημοσίων υπαλλήλων, όπως προκύπτει:

Εφημέρευε 32 συνεχείς ημέρες

Μετά την καταγγελία του Σωματείου εργαζομένων στο Νοσοκομείο της Λήμνου και της ΠΟΕΔΗΝ, ήρθε στο φως αυτή η τραγική ιστορία της συνεχούς εφημέρευσης της μοναδικής παθολόγου επί 32 συνεχόμενες ημέρες.

Δηλαδή τι δεν καταλαβαίνουν, όσοι ανακάλυψαν σήμερα τον τροχό όταν λέμε πως δεν υπάρχει προσωπικό στα Νοσοκομεία; Μέχρι που πρέπει να φτάσει η κατάσταση; Να πεθάνουν άνθρωποι και από πάνω να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι;

Από την είδηση λοιπόν παρακάτω, διαβάζουμε πως ο υπουργός δεσμεύτηκε για προκήρυξη μόνιμων θέσεων και προσωρινές δίμηνες συμβάσεις. Αυτό, όσο και αν είναι αυτονόητο, ταυτόχρονα μοιάζει και ...αυτο αναίρεση της σφιχτής πολιτικής προσλήψεων, του 5 προς 1 της νέας Κυβέρνησης, που μπορεί να παρέλαβε και τα αποτελέσματα της μνημονιακής πολιτικής των προηγούμενων, αλλά συνεχίζει να κομπορρημονεί  για λιγότερο κράτος. Εμείς τουλάχιστον, οι εργαζόμενοι στα Νοσοκομεία, αντιλαμβανόμαστε ότι λιγότερο κράτος στην περίθαλψη σημαίνει κομμάτι της πίτας στους ιδιώτες που θα αναπτυχθούν εκ του ασφαλούς και (πάντα) με τις πλάτες του κράτους. Αντιλαμβανόμαστε ακόμα, (η συνταγή είναι δοκιμασμένη)  πως πολύ σύντομα η κατάσταση αυτή θα μετατραπεί σε εφιάλτη για τον κοσμάκη αφού θα κληθεί να πληρώνει από την τσέπη του χωρίς τη δυνατότητα απεύθυνσης σε δωρεάν δομές υγείας που εν τω μεταξύ θα έχουν κλείσει και απαξιωθεί...κάπως σαν τις συνθήκες στο Νοσοκομείο της Λήμνου δηλαδή.

Και εν είδει αστείου (που δεν είναι): Σύμφωνα με το 5 προς 1, οι τρεις μόνιμες προσλήψεις στο Νοσοκομείο της Λήμνου σημαίνει ότι πρέπει να φύγουν 15 σημερινοί εργαζόμενοι;

---

Η οδύσσεια της παθολόγου κινητοποίησε Εισαγγελία και υπουργείο

της Ντάνι Βέργου  (Εφ.Συν.)

Οι αγωνιώδεις εκκλήσεις της γιατρού του Νοσοκομείου Λήμνου, έπειτα από 32 ημέρες εφημερίας χωρίς ρεπό, προκάλεσαν την παρέμβαση του εισαγγελέα, ενώ ο Βασίλης Κικίλιας δεσμεύτηκε πως θα συνάψει δίμηνες συμβάσεις έργου με επιστήμονες της ειδικότητας και θα προκηρύξει τρεις μόνιμες θέσεις.

Δύο δίμηνες συμβάσεις έργου με παθολόγους για το Γενικό Νοσοκομείο Λήμνου ανακοίνωσε χθες ότι θα συνάψει το συντομότερο ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας. Παράλληλα, δεσμεύτηκε ότι θα προκηρύξει τρεις μόνιμες θέσεις παθολόγων προκειμένου να αντιμετωπίσει το σοβαρό θέμα που έχει προκύψει στο νησί λόγω της ύπαρξης μόνο μιας παθολόγου.

Είχε προηγηθεί, νωρίς χθες το πρωί, η διαταγή επείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης του εισαγγελέα της Λήμνου μετά τις καταγγελίες του Σωματείου Εργαζομένων του Νοσοκομείου, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Δημοσίων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ), της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), καθώς επίσης και της ίδιας της παθολόγου στην αστυνομία και την Εισαγγελία για την τραγική αλλά και επικίνδυνη υποστελέχωση στη βασική ειδικότητα του νοσοκομείου που καλύπτει τις ανάγκες 60.000 ασθενών, καθώς και των τουριστών, τους καλοκαιρινούς μήνες.

Σύμφωνα με τις παραπάνω καταγγελίες, έπειτα από 32 μέρες συνεχούς εφημερίας, χωρίς να έχει πάρει ούτε ένα ρεπό, η παθολόγος αναγκάστηκε να διακομίσει σηπτικό περιστατικό, τη στιγμή που οι διοικήσεις του νοσοκομείου και της υγειονομικής περιφέρειας απαξίωναν τις αγωνιώδεις εκκλήσεις της να δώσουν λύση στο πρόβλημα, αρνούνταν να της υπογράψουν την άδεια που έχει ζητήσει και της έδωσαν «εντέλλεσθε» μέσω μηνύματος στο κινητό της τηλέφωνο για να εφημερεύει μέχρι να βρεθεί αντικαταστάτης!

Λόγω της έλλειψης παθολόγων στο νοσοκομείο σταμάτησαν και οι χημειοθεραπείες των καρκινοπαθών οι οποίοι υποχρεώθηκαν κάθε εικοσαήμερο να ταξιδεύουν στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη για να βρουν νοσοκομείο να τις κάνουν, ενώ άλλοι τις χάνουν επειδή δεν είναι σε θέση να ταξιδέψουν.